zondag 28 januari 2018

Tussen orkaan Friederike en snowmageddon klussen we vrolijk verder

Sneeeeeeeuw (sommige mensen zien het woord 'nee' hierin)
Laatst schreef ik al over de Blue Monday, het begin van onze week vakantie. In huis was toen duidelijk te merken dat we al bijna een maand niet meer waren geweest, alle nog aanwezige muizen waren in de val gelopen en sommige waren al duidelijke enige tijd dood, kortom het stonk. Het stonk overigens niet alleen vanwege de dode muizen, ook het vriesvak had het begeven en de de daarin aanwezige bloemkool heb ik nog dagen geroken. Snel de kachel aan zodat we huis konden opwarmen, snel de muizen opruimen, geur kaarsen aan en dweilen.

Snowmageddon


Gelukkig begon het zondags 's nachts te sneeuwen en de volgende morgen werden we weer wakker in het door ons zo gewaardeerde sneeuw-sprookjes-wonderland.  Ik kan alvast vertellen dat het de hele week bleef sneeuwen en dat was fijn voor mijn zwager want hij houdt van sneeuwruimen, ik ben daar onderhand wel klaar mee met winters die beginnen in november en duren tot eind maart. Hoogtepunt was orkaan Friederike die in Nederland al voor behoorlijk wat overlast had  gezorgd en ook er voor zorgde dat wij lekker in een sneeuwstorm zaten. We konden dan ook nauwelijks het dorp uit en toen we het woensdag probeerden, we moesten wel want alle proviand was op, kwamen we niet de heuvel op en onze auto liep vast ondanks winterbanden. Gelukkig kwam de sneeuwschuiver er net aan en toen deze voorbij was konden wij al glibberend naar de supermarkt.

Buurman Heinz vertelde me dat vroeger het dorp totaal geïsoleerd was met zoveel sneeuw en dat iedere inwoners iedere ochtend verplicht moest helpen om een voet/paardenpad met scheppen open te houden naar het dal. Ik krijg steeds meer respect voor hoe mensen toen moesten leven, lang vooruit plannen voor brandhout en voedsel was essentieel. Ook erg belangrijk was je bijdrage aan het dorp, zonder burenhulp ging je het niet redden in winters van vijf maanden.

Kamer 2

Werkweek


Nu we toch amper het huis uit konden, hebben in huis een hoop kunnen doen. Aafke is in de woonkamer begonnen met de mackintosh ornamenten. Dat is toch wel de kroon op het werk en zonde om niet te doen. Sicco heeft verder een mooie dubbele cafélamp boven de eettafel gehangen, wat ook erg goed past bij de verdere inrichting.

In kamer 1&2 wordt het steeds meer een 60's inrichting.  Inmiddels zit er een prachtig behang  op de muren en zijn de kozijnen afgekrabd en geschuurd. Het plafond en de muren zijn nogmaals geverfd en eindelijk dekt het goed genoeg.  De tempierungsleiding onder de plint is dicht gekalkt en geeft heerlijke stralingswarmte.  Wilde ook nog de resterende stopcontacten monteren, maar greep mis, de voorraad was op. Nog een paar daagjes klussen en deze kamers kunnen weer in gebruik genomen worden.

Verwarmen


Twee infraroodpanelen in de keuken
In de keuken hadden we enige tijd terug al een 600Watt infraroodpaneel opgehangen en die zorgde ervoor dat de keuken tijdens onze aanwezigheid niet meer zo stervenskoud was. Je moet weten in de keuken is nog niks gedaan aan de wandverwarming en dat is in de winter wel eens erg koud, vijf graden als je niet de houtkachel aanmaakt. Met één infraroodplaat bleef de keuken stabiel op 12 C, dat vond ik net te weinig. De tweede plaat zorgt er voor dat de keuken nu 15C is, en dan wel 15C stralingswarmte wat op zich al aangenaam is.  Qua stroomkosten valt het mee, ik zie in de metingen dat de platen de helft van de tijd aanstaan, dat is dus 12 uur per dag. 12 * 1.2kw = 14.4 Kwh per dag en met een stroomprijs van 29 cent per kwh komt dat neer op 4 euro per dag. Let wel deze ruimte is nog geheel oorspronkelijk, tochtig, enkel glas, nooit zon, op het noorden, best groot met inhoud van 40m3 en met buitentemperatuur de hele week tussen -5C en 0C is 15C best een prestatie van die infraroodpanelen.

Gezien het brandje laatst heb ik ook de rookmelders weer vernieuwd en gereanimeerd. We hadden er drie en ze waren allemaal uit, dat kan toch niet. Ook staat er hier in NL een brandblusser klaar om in het Gasthaus hopelijk nooit gebruikt te gaan worden.

Tijdens de lange avonden zonder televisie heb ik voor een vriend een paar dorpen verderop een site in elkaar gezet: ALTMÜHLBACHTAL CHALET. Hij heeft een leuk zelf gebouwd chalet voor twee personen in de verhuur op een werkelijke prachtig locatie in een dal, aan een beek en naast een bos. Hij is echt een echte houtkunstenaar en heeft daarmee een hele fijne sfeer geschapen.

Als vervolg op de populaire iep blog kwam Wout Boekeloo met nieuwe versie van  het filmpje, is echt leuk: https://vimeo.com/243643509


Woonkamer Mackintosh in wording






maandag 15 januari 2018

Blue Monday in het Blue Hotel

Meer Mackintosh en nieuwe lamp
Eerste bericht van 2018, vijf jaar Gasthaus inmiddels en jaar zes begint in juli. Had eigenlijk al een politiek stuk geschreven over aardbevingen in Groningen, smerige Duitse  bruinkool en duurzaam bezig zijn, maar publiceer het nog maar even niet, is ook weer zo depri om het jaar mee te starten. Er gebeuren namelijk allerlei positieve dingen en dat terwijl het vandaag "Blue Monday" in het "Blue Hotel" is.
Bosmuizen wellicht?

Allereerst hebben we met muizenvallen en pindakaas eindelijk succes in de oorlog tegen de ongewenste muizen bewoners. Inmiddels hebben we tien muizen gevangen en het muizenhol gevonden in de la van een Ikea bed, ze vonden er een mooie rode deken die nu kapot gevreten is. Zo te zien zijn het bosmuizen, ze lijken er het meest op. Wellicht een beschermde soort maar toch liever niet in mijn huis. Afgelopen nacht nog maar één muis gevangen en de vallen zijn ook niet verder aangevreten, dus het eind van deze plaag komt hopelijk in zicht.

De finale versie
Aafke heeft de laatste kleur van de Mackintosh ornamenten in de eetkamer aangebracht. In totaal zijn er dus zes mallen gebruikt voor zes verschillende kleuren. Heel veel werk maar het resultaat is erg mooi! Inmiddels is ze begonnen in de woonkamer.

Lampen


De lamp boven de eettafel hebben we ook vervangen en de oude lamp uit mijn moeders slaapkamer hangt nu mooi in kamer 2. Het is wel met die LED lampen dat ze een ongelooflijke bak licht geven, heb nog steeds geen goed gevoel hoeveel lumen je nodig hebt voor een beetje sfeerverlichting. Aan wattages heb je niks, want een kapotte 9 Watt LED gaf nog minder licht dan de vervangende 5 Watt LED lamp die ik er in draaide, dus blijkbaar steeds meer licht tegen minder kosten.


Smeulende contactdoos
We hadden nog een klein beginnend brandje in een oud stopcontact met een oude stekker in de keuken. Toen de waterkoker aan ging zag ik opeens rook uit het stopcontact komen. Nadere inspectie leerde dat het een denderend contact was in het oude stopcontact. We hebben gelijk die oude stopcontacten vervangen door moderne goed gekeurde varianten, ook diegene van de boiler die met duck-tape aan elkaar hing.  Verder drie ongebruikte brandmelders in de la gevonden, welke ik morgen ook ga ophangen. Brand, daar houden we niet van.

Verder was het gisteren erg zonnig en opeens spoot er kokende stoom uit de niet werkende zonnecollector ontluchter. Het ding doet het is dus wel af en toe..... altijd positief blijven hè! Wordt dus vervolgd als het buiten wat warmer is en we de boel kunnen open schroeven. Het is nu koud, grauw en het sneeuwt ook nog, echt #bluemonday.

Grauw met een beetje sneeuw, #bluemonday




zondag 31 december 2017

Dit was 2017. Iedereen een fijn 2018!

2017 laat zich kenmerken als een rommelig jaar waarin ik voornamelijk bezig ben geweest spullen te verplaatsen tussen Spierdijk, Delft, Amsterdam, Zuidlaren, Stünzel en Berlijn. Het dieptepunt was natuurlijk de dood van mijn vader en dat mijn moeder naar een tehuis moest, ben nog steeds blij dat ze het Stünzel project van dicht bij hebben mogen meemaken.

Verder natuurlijk heel veel credits naar Mona en Bert die in de zomer enige maanden in het Gasthaus verbleven en heel veel werk hebben verzet waar we ontzettend blij mee zijn. Kamer 1 & 2 dienen alleen nog geverfd te worden en dan heb je een volwaardig appartement met keuken, badkamer, slaap- en woonkamer.

Ook qua verwarming is er weer een hoop geëxperimenteerd met een betere biomeiler regeling die in heel Europa nu als standaard wordt gezien. Langzaam wordt de biomeiler inwendig warmer nu we hem niet meer overbelasten, al gaat het wel tergend traag. Na zes week is de binnenkomende temperatuur nu 33C, we begonnen met 26C. De biomeiler zelf is op diverse plaatsen zekere 40C als je met een prikthermometer meet. Helaas zijn de elektronische metertjes stuk, low-tech is weer eens veel betrouwbaarder. De gewonnen zonnecollector is na jaren eindelijk aangesloten maar werkt helaas niet, gaan we na de sneeuwperiode naar kijken, momenteel nog steeds een dik pak. Gelukkig kan ik nu met een appie vanaf mijn mobiel de elektro bijverwarming aanzetten als het echt koud wordt. Al met al gebeurd er dus veel en is niet alles even succesvol, zo is het leven,  gelukkig leren we veel, ontmoeten we veel leuke mensen en hebben we nog steeds veel lol.

Aafke maakte de eetkamer prachtig met de muurschilderingen van Mackintosh, die drone foto reportage was natuurlijk geweldig,  het iepenavontuur legendarisch alsmede alle mannenweekenden en alle andere gezellige weekenden met vrienden en familie. In 2018 gaan we vast ook weer heel veel leuke dingen meemaken en hoop ik jullie allemaal weer te mogen verwelkomen.

Iedereen een heel mooi 2018!




zondag 17 december 2017

Mijn Black & White Challenge is 50 tinten grijs geworden

Steiger in de sneeuw

Stünzel 15 december 2017 - De weersverwachting voorspelt precies een uur zon voor het gehele weekend. Buurman Heinz heeft al voordat we vertrokken gemeld dat er 40 centimeter sneeuw ligt en eenmaal daar blijkt dit niet gelogen.  Het is al donker en het pad oprijden blijkt onmogelijk. Ik parkeer de witte auto maar naast de hoge witte sneeuw bulten aan de overkant. Even later komt er een grote sneeuwschuiver die bijna de gecamoufleerde witte Renault ramt, net niet. Ik besluit toch maar het pad te gaan schoon scheppen zodat in ieder geval de auto veilig staat.

Een paar uur de lamp aan geeft leuk effect
Of het echt veilig is weet ik niet, boven de auto hangen de takken van de bijna overleden  esdoorn met heel veel sneeuw er op, ze hangen vervaarlijk door. Nog meer sneeuw erbij of een storm en ze zullen welhaast zeker breken en de auto beschadigen. Buurman Robert maakt zich hier al druk om, want voor zondag op maandag is nogmaals zeer veel sneeuw voorspelt. De weg naar Bad Laasphe is al dicht wegens omgevallen bomen, de krant heeft het over een sneeuwchaos en met nog meer sneeuw kon dit nog wel eens enige weken gaan duren. Kortom Stünzel ligt op 600 meter  hoogte boven op de  berg in zijn eigen zwart wit challenge: gaan de bomen om of niet ? Blijft de sneeuw de hele winter of niet, gaat de zon nog schijnen of niet, kunnen we nog boodschappen doen of niet, komen we ooit nog thuis of stort de esdoorn op de auto?

Zwart / Wit, Frank Boeijen zong er al over maar Frank Scholtens ziet toch vooral grijstinten met een sprankje geel. De natuur is prachtig nu met dikke lagen sneeuw op de bomen en daken, alle lelijkheid is bedekt en met een sneeuw saus is alles mooi. In de tuin zitten verder sporen van vossen en allerlei andere sporen die ik niet ken. Er is blijkbaar een hoop leven 's nachts als je het niet ziet. Dat bleek ook wel in de muizenvallen die we hadden gezet, maar liefst vier grijze muizen zijn er aan hun einde gekomen, hopelijk de laatsten.

Aankomst in het donker


Rondje Stunzel


Rondom het huis. 




donderdag 30 november 2017

Hoe de iep weer terugkeerde naar Duitsland

Iepvervoer
In de bossen rond Stünzel groeiden vroeger veel iepen. De Stünzelaars en buurman Heinz in het bijzonder hielden van de iep en vinden het vreselijk jammer dat de iep is verdwenen.  De iepen, in Duitsland "Ulm" geheten en in het zuiden van Nederland "Olm", is verdwenen door de zogenaamde Hollandse iepenziekte en heeft alle iepen in het bos geveld.

Paar jaar geleden waren de buren bij ons op bezoek in Nederland en hebben wij een leuke rondvaart met Peter Jan door de grachten van Amsterdam gemaakt. Met name Heinz was helemaal lyrisch over alle prachtige majestueuze iepen langs de grachten, hij dacht dat ze uit heel Europa waren verdwenen en was zeer verheugd dat de iep nog bestond.

Een paar keer heb ik in het voorjaar geprobeerd om uit het in Amsterdam alom aanwezige iepenzaad een iepje voor Heinz op te kweken, maar dat is helaas mislukt. Ik ben dan ook geen kweker, daar zal het aan liggen. Peter Jan liet het er niet bij zitten en heeft stad en land afgezocht voor een reeds geteelde Hollandse iep (Ulmus hollandica) en is uiteindelijk geslaagd bij een kweker in Kesteren die de zeer resistente iep: Ulmus 'Columella' in de verkoop heeft.

Eind november was het dan zover en gingen met vier man de boom ophalen en naar Stünzel brengen. Het idee was de meterslange boom op de auto te binden met een paar sjorbanden en dan gaan. Het eerste probleem was natuurlijk de lak van de auto, die zou immers kunnen beschadigen.  Maar nu lieg ik want inruilwaarde boeit ons niet. Wat wel boeit is het "wel en wee" van de boom en die olm moet natuurlijk gezond en wel aankomen en mag niet kapot waaien of sterven wegens de nogal lage temperaturen die dag. Emigratie is nooit makkelijk, ook niet voor een iep.
Operatie Olm

Behalve eventuele gezondheidsproblemen van de iep hebben we ook nog te maken met Duitse regelgeving. Voor iedere oplossing is er wel een bijbehorende Duitse regel die er voor zorgt dat die oplossing toch niet zo simpel is als aanvankelijk gedacht. Nu blijkt dat bij vervoer op het dak alles hermetisch verpakt dient te zijn zodat er niks los kan raken en weg kan vliegen. Dus niet doen zoals ik, toen ik met vijf gipsplaten op de imperiaal bij de Praxis weg reed en thuis aankwam met gehalveerde platen, niets van gemerkt. Zo dus niet, wij hebben ons voorbereid en gaan met dekens, sjorbanden, matrassen, dekzeilen en extra plastic op weg naar de kweker in Kesteren, om deze mega iep op te halen en aan onze gewaagde trip te beginnen en dat ook nog zonder winterbanden (sssttt).

Eenmaal bij de kweker volgt eerst een kleine shock, de boom zou bij de ingang staan en daar staan alleen enorme bomen die krijgen we nooit op het dak van de Renault, zonder kraan en zonder de inruilwaarde direct naar het nulpunt te brengen. Dan volgt al snel de deceptie, het boompje staat toch ergens anders en blijkt zo klein dat deze met gemak in de auto past. Alle stress voor niks, maar wel weer een verhaal voor de borreltafel.

Buurman Heinz is gelukkig zeer blij met zijn boom, hij staat prachtig prominent in zijn uitzicht op een plek waar onlangs een andere boom is overleden. Ook bij ons in de tuin staat nu een iep want alleen is maar alleen. Nu maar hopen dat de iep aanslaat en het niet zo vergaat als ons appelboompje.


Check ook het leuke filmpje van Wout Boekeloo:  https://vimeo.com/243643509



zondag 12 november 2017

Bibliotheek in Stünzeler bushokje, het kan wel een dag duren voor de bus komt.

De dorpsboekenkast / bibliotheek
Aan de befaamde weg naar Stünzel staat een eenzaam bushokje waar door de weeks twee keer per dag een gewone lijn bus komt en een schoolbus om kinderen naar en van school brengen. Kinderen waren er lange tijd niet, maar toch bleef de bus gewoon komen, inmiddels zijn er weer een aantal kleine kinderen in het dorp in de schoolgaande leeftijd die met de bus gaan.

Het bushokje is lang geleden al eens door de dorpsbewoners in vrolijke tropische Braziliaanse sfeer geschilderd. Anno 2017 is dat echter niet meer genoeg en is het bushokje nu ook voorzien van een heuse hippe openbare minibibliotheek. Buurman Heinz en de dorpsbewoners zijn er nog behoorlijk wat tijd mee bezig geweest om het kastje wildzwijn-, vocht- en stuifsneeuwdicht te maken, dit is wel essentieel in deze contreien, anders is er volgend jaar geen bibliotheek meer.

Bushokje / Bib bij nacht
Willekeurige passanten, wandelaars en wachtenden kunnen hier heerlijk even uitrusten en genieten van titels zoals:


  • Tante Inge haut ab
  • Flaschen Post
  • Schwarzlicht
  • Wie Sonne und Mond
  • Katzen
  • Natuurlijk mogen de Dienstagsfrauen, die tenslotte een kleine link met het dorp hebben, ook niet onderbreken.

Uiteraard verdient een dergelijk initiatief  aandacht in de lokale pers, die terstond een fotograaf en journalist stuurden om onderstaande leuke reportage te maken.  De ene keer hebben we houtkunstenaars en de volgende keer hebben een literair-festijn in een bushokje, het kan allemaal in Stünzel.



Aandacht in de krant







zaterdag 28 oktober 2017

Herfst 2017

Lekker herfst
Eindelijk weer eens een Gasthaus Stünzel blog update na een radiostilte van bijna 8 weken, zolang was het nog nooit stil op deze blog in de afgelopen 5 jaar.  Het waren voor mij zeer drukke weken met verhuizingen van kinderen en de afwikkeling van de dood van mijn vader en het verhuizen van moeders.  Inmiddels is het ouderlijk huis in Zuidlaren bijna leeg en staat het te koop.

Kamer 1&2 in de verf


Een deel van de oude sfeer uit ouderlijk huis is terug in Stünzel, waar we nu ook een snoepkast hebben en waar mijn zus direct de weg heen wist. Ook het eetkamer setje gaat gebruikt worden in kamer 1&2 en voor  de sfeer hangen we mijn ouders kunstcollectie in de kamers. Voor  het echt zover is moet er nog wel het nodige worden geverfd en behangen in kamer 1&2. Nu we hier dan eindelijk een week zitten om te niksen, kon ik eindelijk de tijd vinden om de buitenmuren van 1&2 te verven met kalkverf. Drie keer verven was nog niet genoeg om in de muren goed dekkend te krijgen, her en der moet het nog een vierde keer.

Kamer 2
Snoepkast
Het plafond in kamer 1 was een ander verhaal, daar had de vorige eigenaar tempex-plaatjes tegen het plafond gelijmd, die door mijn zwager Sicco in de zomer waren verwijderd. Er bleven alleen lelijke lijmresten over en nadat ik deze verwijderd had, bleef er een plafond over dat gedeeltelijk structuurverf had en gedeeltelijk strak was. Er zat niks anders op dan een pot strucuurverf te kopen in de bouwmarkt, is wel niet ecologisch, maar ik wil toch door nu ik hier ben. Ik heb nog geprobeerd zelf structuur verf te maken met grof zand en zaagsel en kalk, maar dit gaf niet het gewenste resultaat.  Helaas, ik heb dus gezondigd maar voel me er niet schuldig over. Ik had had gehoopt dat Obi Bad Laasphe, gewoon ecologische structuurverf zou hebben zoals Obi Berlijn. Dit bleek echter niet het geval en zo zie je maar weer dat het aanbod in een grote bouwmarkt ook vooral lokale vraag gedreven is. Ik heb dus maar even gezeurd bij het infopunt, in de hoop dat  eens het kwartje valt bij Obi en Hagebau dat we gewoon Öko-varianten willen hebben en dat zoiets regel en niet  uitzondering moet zijn.



Wandlampjes en gordijnen

Woonkamer verbeteringen, lampjes en gordijnen


In de woonkamer zijn na 5 jaar eindelijk de  oude Gasthaus wandlampjes weer in ere hersteld, het ziet er prachtig uit en Kees heeft zelfs het ene houten paneeltje wat er niet bij hoorde weer in stijl gerestaureerd. Aafke heeft een extra kleurige baan in de gordijnen gemaakt, daarna heeft echter de naaimachine het begeven, deze klus krijgt dus nog een vervolg.


Winterklaar maken


Traditioneel met de herfst maken we het huis winterklaar, immers de sneeuw kan hier eind oktober al flink toeslaan.  Er is nu storm voorspelt dus alle losse zaken in de tuin zijn opgeruimd. Verder heb ik tien kuub droog, gekloofd en op maat gezaagd hout laten bezorgen. Met vereende krachten lag het in een paar uurtjes binnen in de koestal. Helaas had hij alleen nog naald hout in plaats van beukenhout, volgend jaar iets eerder bestellen. Of zijn er nog echte kerels die weer 10 kuub met de hand komen kloven? Dan bestel ik gewoon weer wat stammetjes.

Onder de kastanjeboom hebben we een bladcompost bult gemaakt, dat schijnt hele goede compost te zijn, dus leek me leuk dit eens te maken, omdat we zoveel bladeren hebben in de herfst.



Biomeiler status 


Biomeiler 
De biomeiler is inmiddels een jaar oud en 30 cm onder de toplaag  meten we 40C. De hele  bovenkant is begroeid met gras waaronder het lekker warm is en de wurmen welig tieren.  Dit gras is vermoedelijk meegekomen als zaden in de ezelmest die de buurman vorig jaar als toplaag op de biomeiler heeft gegooid. Dieper dan 30 cm kan ik niet meten omdat de digitale meter die ingebouwd was het al na een maand of twee begaf.

Het water wat ik uit de meiler pomp en 20 meter verder in het Gasthaus door de muurverwarming  loopt is een graad of 25 a 30C, wat ik heel acceptabel vindt, want daarmee houd ik tenminste de boel vorstvrij.

Bovenop de biomeiler heb ik nu tulpen geplant, ben benieuwd of we nu bloeiende tulpen in de sneeuw krijgen. Wordt vervolgd.





Google+